Kleintjes Verdriet van Drenthe, op zundag 23 november 2025 in Theaterschuur Linde veurdragen en opnummen. Twei daogen laoter kwam Jan oet de tied. Van Annie Martens t/m Gerrit Boer
Annie Martens:
Hij was wies mit zien baisten. Hij dee der alles veur. ‘k Kin mie nait heugen dat der ooit een vrumde op ‘t aarf west het om te melken.
‘Annie, wakker worden, ‘t is zowied.’ Ik schoot oet berre. Der wui ‘n kaalfie geboren. Kletsnat glee het oet zien mamme. Een veerskaalf ook nog!
Wie wreven ‘t dreug met stro. ‘t Kaalf wui in een lekker waarm hok van stropakkies tild en ik moch het biest geven. Oet ‘n emmer. ‘t Klaintje snapde der niks van, mor ik stopde mien vingers in zien bekkie en ‘t begon te zoegen.
’s Winters rinkelden de kettens dag en nacht op stal. Slecht veur de poten was dat staon, mor pap streude daogelks stro en ‘n ontstoken poot daor ruip e as de bliksem de veearts bie. ‘s Zummers luip ‘t spul boeten. ’s Naomiddags haolde ik ze van ’t laand: ‘Kwan jonges, Kwan jonges,’ ruip ‘k dan en daor kwammen ze aanstoeven. Gespannen uiers, grode, klaine, wied oetstaonde spenen haosten zuk naor de melkmessien.
Nou zesteg jaor laoter realiseer ik mie, dat mèensen baisten binnen. Toch denk ik mit laifde weerom aan mien jeugd op boerderij. Gain haor op mien kinderheufd het ooit docht aan ‘t verdrait dat we oonze daier aandeden. Wie waren wies met oons vee, wie deden der alles veur.